NARZĘDZIA I AKCESORIA
Autor: Marian Kozłowski | dodano: 2013-08-12
Mechaniczny snycerz, praca frezarką górnowrzecionową

Fot. Hitachi

Snycerstwo to najwyższy stopień wtajemniczenia w sztuce obróbki drewna. W tworzeniu misternych elementów i ich wzajemnych połączeń dawne snycerskie dłuta zastępują dziś specjalne frezy. 

Podstawowe techniki ciesielskie i stolarskie sprowadzają się do nadawania drewnianym elementom regularnych, geometrycznych kształtów i wygładzania ich płaskich powierzchni. Do dekorowania, kształtowania i łączenia najczęściej wykorzystuje się obrabiarki zwane frezarkami. Są to urządzenia przeznaczone do obróbki skrawaniem, wyposażone we frezy poruszające się ruchem obrotowym. Ze względu na niewielkie wymiary i ciężar największą popularnością wśród majsterkowiczów cieszą się ręczne frezarki górnowrzecionowe. Umożliwiają wykonywanie profilowanych, krzywoliniowych krawędzi oraz żłobienie różnego rodzaju wgłębień, rowków, wrębów i nieprzelotowych otworów do wykonywania ukrytych połączeń czopowych. Ukształtowanie wykonanych powierzchni zależy przede wszystkim od zastosowanego frezu, który może mieć formę walcową, stożkową, beczkową lub nawet kulistą. Przekrój uformowanego w ten sposób materiału jest zawsze negatywem kształtu noży narzędzia frezującego.

Przygotowanie frezarki do pracy       

Im większa jest moc silnika, tym szybsza może być obróbka frezami o większych średnicach i roboczych wysokościach. Frez mocujemy jego cylindrycznym trzpieniem w zaciskowym uchwycie wrzeciona, obsługiwanym zwykle dwoma kluczami płaskimi lub – w przypadku modeli wyposażonych w blokadę wału silnika – jednym kluczem. Jeśli zamierzamy kształtować linie obrabianych krawędzi według szablonów, musimy przed zamocowaniem frezu osadzić na jego trzpieniu pierścień kopiujący o odpowiednich wymiarach albo zamontować na podstawie statywu rolkę lub trzpień prowadzący.

W urządzeniach z możliwością wstępnego nastawiania prędkości obrotowej wrzeciona (utrzymywanej potem automatycznie) regulujemy ją zgodnie z zasadą: im mniejsza średnica frezu i twardość obrabianego materiału, tym większe prędkości obrotowe można stosować.

Za pomocą mechanicznego ogranicznika ustalamy potrzebną głębokość obróbki. Najczęściej głębokość tę najpierw ustawiamy wstępnie przez wybór stopnia lub jednej z różniących się wysokością śrub na obrotowym – podobnym do rewolwerowego bębna – ograniczniku głębokości, a potem już precyzyjnie wkręcamy (lub wykręcamy) śrubę współpracującą ze zderzakiem i blokujemy ją w wybranej pozycji.

Zależnie od rodzaju planowanej obróbki na podstawie statywu montujemy odpowiednią prowadnicę albo (do pracy stacjonarnej) przytwierdzamy statyw do stołu roboczego. Na koniec do króćca odsysającego frezarki podłączamy wąż odkurzacza. Przy pracy z prowadzeniem narzędzia jest ważne także stabilne przymocowanie materiału do blatu stołu warsztatowego np. ściskami stolarskimi. Trzeba przy tym uwzględnić fakt, że przy obróbce krawędzi desek i płyt frezarkę prowadzimy zawsze od lewej strony do prawej, a na krawędziach poprzecznych – do siebie.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem frezowania trzeba założyć rękawice i okulary ochronne.

Więcej w miesięczniku „Majster" nr 07/2007 »
Drukuj »
Aktualny numer
11-12/2013
Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło

Autor: Marian Kozłowski | dodano: 2013-08-12
Mechaniczny snycerz, praca frezarką górnowrzecionową

Fot. Hitachi

Snycerstwo to najwyższy stopień wtajemniczenia w sztuce obróbki drewna. W tworzeniu misternych elementów i ich wzajemnych połączeń dawne snycerskie dłuta zastępują dziś specjalne frezy. 

Podstawowe techniki ciesielskie i stolarskie sprowadzają się do nadawania drewnianym elementom regularnych, geometrycznych kształtów i wygładzania ich płaskich powierzchni. Do dekorowania, kształtowania i łączenia najczęściej wykorzystuje się obrabiarki zwane frezarkami. Są to urządzenia przeznaczone do obróbki skrawaniem, wyposażone we frezy poruszające się ruchem obrotowym. Ze względu na niewielkie wymiary i ciężar największą popularnością wśród majsterkowiczów cieszą się ręczne frezarki górnowrzecionowe. Umożliwiają wykonywanie profilowanych, krzywoliniowych krawędzi oraz żłobienie różnego rodzaju wgłębień, rowków, wrębów i nieprzelotowych otworów do wykonywania ukrytych połączeń czopowych. Ukształtowanie wykonanych powierzchni zależy przede wszystkim od zastosowanego frezu, który może mieć formę walcową, stożkową, beczkową lub nawet kulistą. Przekrój uformowanego w ten sposób materiału jest zawsze negatywem kształtu noży narzędzia frezującego.

Przygotowanie frezarki do pracy       

Im większa jest moc silnika, tym szybsza może być obróbka frezami o większych średnicach i roboczych wysokościach. Frez mocujemy jego cylindrycznym trzpieniem w zaciskowym uchwycie wrzeciona, obsługiwanym zwykle dwoma kluczami płaskimi lub – w przypadku modeli wyposażonych w blokadę wału silnika – jednym kluczem. Jeśli zamierzamy kształtować linie obrabianych krawędzi według szablonów, musimy przed zamocowaniem frezu osadzić na jego trzpieniu pierścień kopiujący o odpowiednich wymiarach albo zamontować na podstawie statywu rolkę lub trzpień prowadzący.

W urządzeniach z możliwością wstępnego nastawiania prędkości obrotowej wrzeciona (utrzymywanej potem automatycznie) regulujemy ją zgodnie z zasadą: im mniejsza średnica frezu i twardość obrabianego materiału, tym większe prędkości obrotowe można stosować.

Za pomocą mechanicznego ogranicznika ustalamy potrzebną głębokość obróbki. Najczęściej głębokość tę najpierw ustawiamy wstępnie przez wybór stopnia lub jednej z różniących się wysokością śrub na obrotowym – podobnym do rewolwerowego bębna – ograniczniku głębokości, a potem już precyzyjnie wkręcamy (lub wykręcamy) śrubę współpracującą ze zderzakiem i blokujemy ją w wybranej pozycji.

Zależnie od rodzaju planowanej obróbki na podstawie statywu montujemy odpowiednią prowadnicę albo (do pracy stacjonarnej) przytwierdzamy statyw do stołu roboczego. Na koniec do króćca odsysającego frezarki podłączamy wąż odkurzacza. Przy pracy z prowadzeniem narzędzia jest ważne także stabilne przymocowanie materiału do blatu stołu warsztatowego np. ściskami stolarskimi. Trzeba przy tym uwzględnić fakt, że przy obróbce krawędzi desek i płyt frezarkę prowadzimy zawsze od lewej strony do prawej, a na krawędziach poprzecznych – do siebie.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem frezowania trzeba założyć rękawice i okulary ochronne.